Wegkwijnend Koudekerk snakt naar woningbouw; winkels sluiten, scholen fuseren, minder voetballers. 'Ik kom er niet door bij de provincie', verzucht wethouder Van As

In dit artikel:

Koudekerk aan den Rijn kampt met ontgroening en leegloop door een chronisch tekort aan woningen. De voetbalclub verloor in enkele jaren de helft van haar leden (van circa vijfhonderd naar ongeveer 250), jongeren vertrekken omdat er geen betaalbare huizen beschikbaar zijn en plaatselijke voorzieningen verschralen: winkels sluiten, twee basisscholen zijn gefuseerd en het dorpsleven slinkt. Zowel bewoners, de dorpsraad als de gemeenteraad eisen nieuwbouw: „Al meer dan twintig jaar is er niks meer gebouwd”, zegt dorpsraadslid Nicolien Wamsteker.

Wethouder Van As uit zijn frustratie over de moeizame route richting provincie: „Ik kom er niet door bij de provincie”, aldus zijn korte verzuchting over planologische en bestuurlijke obstakels. Dat beeld contrasteert met het bord ‘winkelcentrum’ aan de Dorpsstraat; waar het centrum op kaart lijkt te bestaan uit meerdere winkels, zijn de feitelijke voorzieningen beperkt tot een supermarkt, een sportschool en enkele horeca- en kleinhandelszaken zoals een bakker, pizzeria, goudsmid en nagelstudio.

De kernvraag voor Koudekerk is helder: zonder nieuwbouw en ruimere woonmogelijkheden blijft de neerwaartse spiraal van vertrek en krimp doorwerken, met alle gevolgen voor scholen, sportverenigingen en lokale economie. Eventuele extra context: vergelijkbare dorpen in Nederland treffen soortgelijke problemen door strikte ruimtelijke ordening en een landelijke woningnood, waardoor lokale gemeenten vaak afhankelijk zijn van regionale en provinciale medewerking om projecten te realiseren.