Lezers schrijven: Autoluw een ander geluid, vaste brievenschrijvers en monumenten

In dit artikel:

In een ingezonden brief verdedigt Arthur Elias, oud-voorzitter van buurtvereniging Maredorp-de Camp, de plannen voor een autoluwe Leidse binnenstad. Volgens hem gaat de discussie niet alleen over de Hooglandse Kerkgracht, maar ook over Pancras-West en Maredorp-de Camp. Hij wijst op verkeerd rijdende auto’s, spookrijders en veel busjes rond de Oude Rijn en de Hooigracht. Cameratoezicht en venstertijden zouden daar volgens hem helpen. Elias vindt dat het gemeentelijke beleid, dat na een participatieproces door de gemeenteraad is vastgesteld, niet moet wijken voor het verzet van zeven bewoners. Wel pleit hij ervoor de kosten van een bewonersontheffing — €26,10 voor twee kentekens gedurende twee jaar — te schrappen. De uitspraak van de voorzieningenrechter, die een beter verkeersonderzoek verlangt, ziet hij als een tijdelijke stap richting een leefbaardere binnenstad.

Hans Schiphorst uit Noordwijk reageert op een eerder artikel over vaste briefschrijvers in de krant. Hij vindt dat deze schrijvers, als hun bijdragen zo belangrijk worden gevonden, beter als columnisten kunnen worden aangesteld. Zelf zegt hij dat twee kritische brieven van hem niet zijn geplaatst, onder meer over de KNVB en de uitgebreide berichtgeving over de ‘glazenwassersmaffia’ in Zaandam. Hij vraagt de redactie duidelijk te maken wanneer zij censuur toepast.

Astrid de Haas keurt de gevolgen van boerenprotesten op de snelweg niet goed, maar vindt dat boeren mogelijk anders worden behandeld dan eerdere actievoerders. Ze verwijst naar demonstranten die de A10 bezetten of zich eraan vastlijmden en volgens haar meestal niet werden vervolgd. Daarom vraagt ze zich af of bij de vervolging van boeren sprake is van meten met meerdere maten.

Cas Wiebrens uit Leiden beschrijft ten slotte zijn moeizame ervaring met de gemeente bij het vervangen van een lekkend dak van zijn woning in beschermd stadsgezicht. De digitale vergunningaanvraag vond hij onbegrijpelijk, de leges zouden verkeerd over de aanneemsom zijn berekend en de monumentencommissie wees de eerste aanvraag af. Naast hergebruik van oude dakpannen verlangde de commissie onverwacht ook historisch juiste, platte nokvorsten, hoewel die niet in het aangevraagde dakvlak lagen. Wiebrens liet ze uiteindelijk onder protest plaatsen, maar verloor daardoor geld en vertrouwen in de gemeente.