'Ik dacht: hoe kom ik uit die trein? Want ik kon helemaal niet lopen'. Jolijn Kouwenhoven (39) krabbelt op na een zware aanrijding, maar dat gaat niet vanzelf

In dit artikel:

Jolijn Kouwenhoven (39) raakte in september vorig jaar ernstig gewond bij een aanrijding in Parijs. Sindsdien kampt ze met hevige, aanhoudende pijn en lichamelijke beperkingen: langere periodes zitten, staan of lopen zijn voor haar onmogelijk, traplopen gaat alleen stap voor stap en ze brengt veel tijd liggend door in haar appartement in het centrum van Oegstgeest. Ze woont daar al tien jaar en wordt verzorgd door haar omgeving; haar poes Poppy is vaak in de buurt.

Het herstel verloopt onzeker en traag: Kouwenhoven vertelt dat ze zich na het ongeluk letterlijk niet kon voortbewegen en sindsdien dagelijks met lichamelijke klachten worstelt. Daardoor verlaat ze haar huis zelden, behalve wanneer ze verplicht naar een vergadering moet. De situatie werpt ook vragen op over haar toekomstig functioneren en herstelkansen.

Tegelijkertijd heeft het ongeluk haar politieke keuze en focus versterkt. Als D66-lijsttrekker voor de gemeenteraadsverkiezingen in maart volgend jaar zet ze zich expliciet in voor meer inclusiviteit in lokaal beleid. Ze benadrukt dat veel beleid wordt gemaakt door mensen zonder gezondheidsproblemen en dat haar eigen ervaring laat zien waarom besluitvorming ook de stem van mensen met beperkingen moet reflecteren: "Beleid wordt gemaakt door mensen die gezond zijn." Haar persoonlijke ervaring motiveert haar om toegankelijkheid en rekening houden met diversiteit van capaciteiten hoger op de agenda te zetten.

Kortom: Kouwenhoven leeft met blijvende fysieke gevolgen van een ernstig verkeersongeval in Parijs, maar gebruikt die ervaring om zich politiek in te zetten voor inclusiever lokaal beleid als D66-lijsttrekker in Oegstgeest.