Herrie in de trein. 'Dat jullie maar snel hartstikke dood zijn!

In dit artikel:

Een ruzie escaleert in de trein: in de eerste klas heerst rust en ruimte, in de tweede klas is het krap en onrustig — en de spanningen lopen hoog op. Wie een duurder kaartje heeft zit comfortabel op brede, rode fauteuils met veel beenruimte; achter een glazen scheiding zitten reizigers met minder middelen, vaak met tas op schoot en benen opgetrokken. Die fysieke scheiding wekt jaloezie en wrevel, wat doorslaat in harde woorden en agressie; een passagier schreeuwt zelfs: “Dat jullie maar snel hartstikke dood zijn!”

Het stuk tekent daarmee een klein maar illustratief beeld van sociale ongelijkheid in het openbaar vervoer: betaalcapaciteit bepaalt comfort en schept voelbare afstand tussen mensen die in hetzelfde voertuig reizen. Als achtergrond: Nederlandse treinen kennen een tweedeling in klasse en prijs, iets dat incidenteel leidt tot irritatie en conflicten wanneer de scheidslijn zichtbaar en tastbaar wordt. Mogelijke aandachtspunten zijn betere handhaving van gedragsregels, scherpere controles op kaartjes of structurele keuzes rond toegankelijkheid en betaalbaarheid om zulke confrontaties te verminderen.