Dansen met de dood: bonte avond in Huize Avondrood

In dit artikel:

Een bonte, ironische schets van levenseinde en institutiecultuur: in de opening van Avondrood wordt een nieuwkomer in het verzorgingstehuis hartelijk ontvangen maar meteen op afstand gezet door vragen om papieren en een toegewezen stoel — een mix van menselijkheid en bureaucratie. De voorstelling, in 1974 gemaakt door Het Werkteater, behandelt de laatste levensfase met materiaal dat voortkwam uit de persoonlijke ervaringen en improvisaties van de spelers. Namen als Joop Admiraal, Shireen Strooker, Helmert Woudenberg en Frank Groothof horen bij die groep die met dit werk een belangrijke plaats in de Nederlandse theatergeschiedenis veroverde. Een klein, onaflatend kwispelend hondje, Bennie, voegt warmte en authenticiteit toe en speelt zichzelf in het stuk. Avondrood balanceert tussen ontroering en satire: het toont hoe instituties het vrije leven inperken, maar laat tegelijk momenten van humor en menselijkheid doorbreken. Als voorbeeld van ensemble- en documentair theater heeft het stuk blijvende invloed gehad op latere Nederlandse voorstellingen over alledaagse en intieme thema’s.